Orta İspanya’da, Castilla y León bölgesinde Segovia’dan
sonra yolumuz Salamanca’ya düştü. Salamanca da bizi Segovia gibi derinden
etkiledi. Çevreye doğru modern yapıda bir gelişim göstermiş olan Salamanca’da
tarihi yapıların korunduğu kent merkezi büyüleyiciydi.
Tren dışında Madrid’ten otobüs seferleri de olan Salamanca’ya fırsat bulursanız en azından 1 gününüzü ayırın, pişman olmazsınız ;)
Öğlen saatlerinde vardığımız Salamanca’da tren istasyonun
karşısındaki otobüs durağından 1 numaralı otobüse (Por Centro) binerek şehir
merkezine doğru yola koyulduk. Bu noktada, otobüs bileti için 1,05 € ödeyerek bu
vesileyle daha ilk dakikalarda Salamanca’nın öğrenci şehri olduğu ve
dolayısıyla ucuz bir şehir olduğuna ilişkin yazılanları bizzat tecrübe etmiş olduğumuzu
belirtmeden geçemeyeceğim.
10 dakika bile sürmeyen kısa bir yolculuktan sonra şehir
merkezindeydik. Elbette yürüyüşümüze Plaza Mayor’dan başladık. Salamanca’nın
Plaza Mayor’unun gerçekten adının hakkını verir büyüklükte bir meydan olduğunu
gördük. Madrid’inkini açık ara geride bırakır.
Plaza Mayor |
Plaza Mayor’da turist info merkezini görünce oraya doğru
ilerledik ama ne yazık ki kapalıydı. Kapıda asılı çalışma saatlerine
(Pazartesi-Cuma 09:00-14:00 ve 16:30-20:00, Cumartesi 10:00-20:00, Pazar
10:00-14:00) göre şehir haritası ve broşür alma şansını iki dakikayla
kaçırmıştık. Bir türlü alışamadığımız siesta gerçeği ile yine yeniden acı bir
şekilde yüzleştik :)
Neyse ki tüm önemli ve görülmesi gereken noktaların
birbirine çok yakın olmasının da katkısıyla haritamızın olmamasının eksikliğini
gezi sırasında hiç hissetmedik.
Şu anda halk kütüphanesi (Biblioteca Publica) olarak kullanılan ve adını
duvarlarındaki süslemelerden alan Deniz Tarakları Evi (Casa de las Conchas) ve
özellikle tam karşısındaki Scala Coeli (kule) Salamanca’da mutlaka görülmesi
gereken yerlerin başında geliyor. Her kule de olduğu gibi Scala Coeli’de de merdiven
çıkmak biraz meşakatli oldu ama şehri tepeden gördüğümüz manzara buna değdi.
Casa de las Conchas |
Scala Coeli'den Şehir Manzarası |
Buradan Eski ve Yeni Katedral’e (zaten ikisi yan yana) doğru
devam ettik. Zaten başka seçenek yok gibiydi, ihtişamlı yapısıyla uzaktan bizi sanki kendisine çekti.
Bu arada Yeni Katedralin kapısındaki astronot figürünü bulmak hiç kolay değil! :)
Ama inanın daha da zoru Salamanca’nın tarihi üniversitesinin
kapısına işlenmiş kurbağa figürünü bulmak!
Gezinin en heyecanlı anlarından biri 1. yy dan kalma Roma
Köprü’sünü (Puente Romano) görmekti herhalde. Tarihe dokunmak büyüleyici!
Puente Romano |
Puente Romano |
Buradan İspanya İç Savaşı’nın Genel Arşivi’ne (Archivo General de la Guerra Civil Española) yolumuz düştü.
İçeride fotoğraf çekmek ne yazık ki yasaktı. Yoksa gördüklerimi burada
paylaşmayı çok isterdim. İçeride Picasso’nun Guernica tablosunun binlerce
küçültülmüş savaş fotoğraflarının birleştirilerek oluşturulmuş kopyası vardı.
Gerçekten etkileyiciydi.
Archivo General de la Guerra Civil Española |
İç Savaş fotoğraflarına bakarken, son günlerde ülkemizde yaşanan karmaşa, kaos aklıma gelmedi değil! Ne yazık ki bu
acıları yaşamadan anlamayacak (belki yaşasa da anlamayacak) potansiyeldeki bazı
yurdum insanları, şu sıralar kin ve nefret pompalayarak onları galeyana getirip,
birbirine düşürmeye hevesli bazı çıkarcıların etkisi altında. Ama umuyorum
sağduyu galip gelir ve bugüne kadar yaşanan acılar topraklarımızda barışın
kıymetini anlamak için yeterli olur.
San Estaban Kilisesi |
16. yy dan kalma San Estaban Kilisesi’nin karşısında Convento
de Las Dueñas (Dominiken Manastırı) na girdik. İçeride rahibelerin yaptığı
tatlılar vardı. Biz de Toledo’da tadı damağımızda kalan mazapanları görünce çok
sevinip küçük bir kutu almayı ihmal etmedik.
Convento de las Dueñas |
Buradan çıkıp Plaza de Colón (Colomb Meydanı) dan yürümeye devam ettik. Ara sokaklarda yürümek ayrıca
keyifliydi.
Colomb Heykeli |
Son olarak adını ön cephesindeki kafatası süslemelerinden
alan Ölüler Evi (Casa de las Muertes) nin yanındaki bir kafede, Torre del
Clavero’yu karşımıza alarak bir yorgunluk kahvesi içtikten sonra yaklaşan dönüş
saati nedeniyle Plaza Mayor’a doğru yürümeye başladık. Plaza Mayor’da bir
şeyler atıştırmamak elbette imkansızdı :)
Tren istasyonuna gitmek için yine 1 numaralı otobüse binmemiz
gerekiyordu. Ancak bu sefer Gran Via caddesine yürümemiz gerekiyordu. 15
dakikada bir gelen otobüs neyse ki çok geç kalmadı ve vaktinde tren istasyonuna
vardık. Bu arada engelliler için eğilen otobüse ilk defa burada şahit oldum.
Gerçekten muazzam bir buluşmuş!
Tatlı bir yorgunlukla Madrid treninde yerimizi aldık ve İspanya’da
günübirlik bir gezimiz daha aklımıza kazınan anılarıyla son buldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder